O Hulaku pisaliśmy już w listopadzie. Rodzice hokeisty pochodzą z miejscowości Cieplice, na południu Polski. W młodym wieku oboje wyemigrowali do Kanady, gdzie urodził się Derek. Po raz pierwszy łyżwy założył wieku 4 lat, idąc w ślady swojego brata.

W lipcu spędził wraz z rodziną kilka tygodni w Polsce. - Bawiłem się świetnie i podczas tego pobytu uświadomiłem sobie, jak bardzo kocham Polskę - mówi Hulak. - Większość czasu spędziłem z rodziną, na farmie moich dziadków. Trochę im pomagaliśmy, bo pracy w lecie jest sporo. Czasami było ciężko, ale zawsze cieszyłem się, że mogę pomóc - uśmiecha się nasz rozmówca. Wolny czas spędzał także na zabawach z kuzynami. - Szczególnie jazda na rowerze sprawiała mi najwięcej frajdy! Jeździliśmy po przepięknych okolicach. Mam teraz co wspominać. Moja rodzina w Polsce świetnie gotuje, szczególnie polską kuchnię. Chciałbym, żeby takie dania były serwowane tutaj w Kanadzie - uśmiecha się hokeista. - Polska to piękny kraj i uwielbiam tam przyjeżdżać. Dzięki mojej rodzinie w Polsce, te wizyty zawsze są niezapomniane...


Derek wraz z rodziną odwiedził także muzeum w Auschwitz. - Wizyta w tym miejscu na długo zostanie w mojej pamięci. To straszne co działo się na terenie naszego kraju - mówi.

Mający polskie korzenie hokeista podzielił się także z nami informacjami o swojej karierze. -  Cały sezon rozegrałem w lidze WHL, w drużynie Saskatoon Blades. Zdobyłem łącznie 31 bramek i zaliczyłem 53 asysty. Nasza drużyna była całkiem niezła, ale niestety odpadła w drugiej rundzie play-off. Już 10 września wybieram się do Phoenix, na testy do drużyny "Kojotów", która gra w lidze NHL. Mam nadzieję, że uda mi się załapać do jednej z drużyn farmerskich.


Derek Hulak chciałby na koniec podziękować swojej najbliższej rodzinie, z którą spędził wspaniałe chwile w Polsce. - Cioci Małgorzacie, wujkowi Adamowi, kuzynom Iwonie i Dominikowi (rodzina Strusiów), cioci Marii, wujkowi Piotrowi i kuzynom Pawłowi i Kacprowi (rodzina Ciurków) oraz babci Julii i dziadkowi Michałowi (rodzina Strusiów). Na pewno będę Was odwiedzał tak często, jak tylko będę mógł! - kończy Hulak.